Czy to nie piękne?

adwent

…a teraz coś pięknego….

piszę – jakbym do Was mówiła więc pomijam poprawność stylistyki:

 

Z dziećmi rozważaliśmy dialog apostołów z Jezusem. Ten Filip: „pokaż nam Ojca i wszystko będzie ok!” a Jezus … ‚przecież tak długo juz jestem tu…” – ” ale pokaż Jezu! – dalej Filip – wtedy wszystko się ułoży! ja nie rozumiem tego, co mówisz więc pokaż nam Ojca!!!” a Jezus ze spokojem – „tak długo jestem z wami…” itd…

 

Mówiłam dzieciom o tej pięknej rozmowie z Jezusem, naturalnej, niewyuczonej, normalnej, spontanicznej…

była wtedy akurat 5tka dzieci w wieku od7 do 9lat.

Po tym czytaniu dzieciom zrobiłam w salce takie ‚osobiste’ miejsca i poprosiłam, żeby każdy napisał swój osobisty list do Jezusa, którego nie muszą nikomu pokazywać. To będzie list tylko ich i Pana Jezusa.

Te nasze dzieci dobrze się znają, są niezwykle ruchliwe, postrzelone, wariują razem ile się da, ale wtedy zasiadły z kartkami, tak po prostu i spokojnie.

 

Zabrałam wszystkich dorosłych i wyszliśmy z salki.

 

One zostały samiutkie. Normalnie zaczęłoby się szaleństwo zabawowe.

Ale my za drzwiami… , a tam w środku cisza…

przyszedł nasz ks. Przemek, pyta „co sie dzieje? ” .

Mówimy: „Dzieci z Jezusem gadają.”

…po jakiś chyba 10 -15 minutach weszłam i pytam, czy już można wejść, czy skończyli? 3ka wcale mnie nawet nie zauważyła, a jedna dziewczynka zajęczała: „Jeszcze nie!!!”  …i tak ta cisza najgłośniejsza  trwała jeszcze, aż musiałam poprosić by przerwali i dokończyli w domu.

Czy to nie piękne???

CHWAŁA JEZUSOWI – PRAWDA SŁÓW

 

kasia chrzan

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *